![\"news\"](\"\/wp-content\/uploads\/sites\/15\/2016\/01\/news-1.png\")
<\/a><\/p>\n[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ custom_padding_last_edited=”on|desktop” admin_label=”section” module_id=”bolletjes” _builder_version=”3.22″ background_color=”#ffffff” custom_padding_tablet=”50px|0|50px|0″ custom_padding_phone=”” transparent_background=”off” padding_mobile=”off”][et_pb_row column_structure=”1_2,1_2″ admin_label=”row” _builder_version=”3.25″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat”][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”3.25″ custom_padding=”|||” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_post_title author=”off” date=”off” categories=”off” comments=”off” featured_image=”off” admin_label=”niet aanpassen” _builder_version=”3.24″ background_color=”rgba(255,255,255,0)” parallax=”on” parallax_method=”off” z_index_tablet=”500″ title_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” title_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” title_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” meta_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” meta_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” meta_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” box_shadow_horizontal_tablet=”0px” box_shadow_vertical_tablet=”0px” box_shadow_blur_tablet=”40px” box_shadow_spread_tablet=”0px” text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid” parallax_effect=”on” module_bg_color=”rgba(255,255,255,0)”]<\/p>\n
\n <\/p>\n
[\/et_pb_post_title][et_pb_text admin_label=”Hier tekst invoeren” module_id=”news-tekst” _builder_version=”4.5.7″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” z_index_tablet=”500″ text_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” text_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” text_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” link_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” link_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” link_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” ul_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” ul_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” ul_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” ol_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” ol_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” ol_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” quote_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” quote_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” quote_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” header_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” header_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” header_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” header_2_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” header_2_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” header_2_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” header_3_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” header_3_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” header_3_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” header_4_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” header_4_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” header_4_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” header_5_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” header_5_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” header_5_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” header_6_text_shadow_horizontal_length_tablet=”0px” header_6_text_shadow_vertical_length_tablet=”0px” header_6_text_shadow_blur_strength_tablet=”1px” box_shadow_horizontal_tablet=”0px” box_shadow_vertical_tablet=”0px” box_shadow_blur_tablet=”40px” box_shadow_spread_tablet=”0px” use_border_color=”off”]<\/p>\n
Originele Duitse tekst: (vertaling staat eronder)<\/h1>\nAusgewandert<\/h1>\n
Die eine fand auf der Karibikinsel Cura\u00e7ao ihr Paradies, die andere erf\u00fcllte sich ihren Traum in der Wildnes der Catskill Mountains (USA) \u2013 zwei starke Frauen, die in der Ferne in ein neues Leben starteten.<\/p>\n
\u201eCuracao ist mein Zuhause\u201c<\/h2>\n
Mit ihren fr\u00f6hlichen \u201eChichi\u201c-Figuren, schafft Serena (49) Arbeit f\u00fcr sozial benachteiligte Frauen<\/em><\/strong><\/p>\n T\u00fcrkis leuchtet das Meer, Buchten, Str\u00e4nde and Attraktionen hei\u00dfen dort Blue Bay Beach oder Blue Room Tauchh\u00f6le… Die Farbe Blau ist auf der Karibikinsel Cura\u00e7ao allgegenw\u00e4rtig, dort produzierte Lik\u00f6r Blue Cura\u00e7ao ebenfalls blau schimmert. \u00dcppige Formen.<\/strong> Jedenfalls spiegelt sich dieser fr\u00f6hliche Kulturen-Mix heute in Serenas Kunst wider, der ikonischen \u201eChichi\u201c-Figur. Mit ihr schuf sie ein sinnliches Frauenmodell, bemalt mit bunten Farben, das die gro\u00dfe Schwester oder Tante einer Familie symbolisiert und f\u00fcr W\u00e4rme, Herzlichkeit ung Geborgenheit steht. Eine fast menschen gro\u00dfe \u201eChichi\u201c schm\u00fcckt sogar den zentralen Gomezplein in Punda, einem gesch\u00e4ftigen Viertel von Willemstad. Die kleineren sind beliebt Urlaubsmitbringsel. Im Atelier der geb\u00fcrtigen Berlinerin arbeiten inzwischen ca. 70 Frauen aus sozial benachteiligten Familien, die Serenas Figuren in Handarbeit formen und bemalen. Ihre Arbeit stellt eine wichtige Einkommensquelle f\u00fcr ihre Familien dar. Dar\u00fcber hinaus angagiert sich Serena auch bei Wohlt\u00e4tigkeitauktionen, deren Erl\u00f6s Initiativen zugutekommt, die z.B. Teenie-M\u00fctter und hilfsbed\u00fcrftige Kinder unterst\u00fctzen.<\/p>\n Zuf\u00e4llig erfolgreich.<\/strong> Die Erfindung der \u201eChichi\u201c geschah eher unabsichtlich. Serena ist gelernte Formenbauerin, arbeitete vor ihrer Weltumseglung als Restaurateurin im Berliner Pergamonmuseum. Auf Cura\u00e7ao gab sie anfangs Kunstkurse und erschuf daf\u00fcr als Modell eine \u201eChichi\u201c. Sie erinnert sich l\u00e4chelnd: \u201eDas habe ich nur gemacht, weil ich eine stabile Figur als Anschauungsobjekt brauchte.\u201c Sie traf damit einen Nerv. Hilfe zure Selbsthilfe.<\/strong> Bald kam Serena mit der Produktion ihrer \u201eChichi\u201c nicht mehr nach. Hilfesuchend wandte sie sich an die Kirche. \u201eIch wollte sozial schlecht gestellten Frauen eine Chance geben und lie\u00df sie meine \u201aChichis\u2018 bemalen\u201c, erinnert sie sich. Das funktionierte nicht sofort, aber Serena blieb zuversichtlich. \u201eIch musste alle nachbearbeiten. Aber das Wichtigste ist, an die Menschen zu glauben \u2013 dann klappt das schon.\u201c De een vond haar paradijs op Cura\u00e7ao een Caribisch eiland, de ander vervulde haar droom in de wildernis van de Catskill Mountains (VS) – twee sterke vrouwen die in het buitenland een nieuw leven begonnen.<\/p>\n Met haar blije “Chichi” -figuren cre\u00ebert Serena (49) werk voor sociaal achtergestelde vrouwen<\/strong><\/em><\/p>\n De zee straalt turkoois, baaien, stranden en attracties worden Blue Bay Beach of Blue Room duikgrotten genoemd … De kleur blauw is overal op het Caribische eiland Cura\u00e7ao, de likeur Blue Cura\u00e7ao die daar produceert wordt, glinstert ook blauw. Weelderige vormen.<\/strong> In elk geval wordt deze vrolijke mix van culturen vandaag weerspiegeld in Serena’s kunst, het iconische “Chichi” -figuur. Met die figuur cre\u00eberde ze een sensueel vrouwelijk model, beschilderd met felle kleuren, dat de grote zus of tante van een gezin symboliseert en staat voor warmte, hartelijkheid en geborgenheid. Een bijna menselijke grote “Chichi” siert het centrale Gomezplein in Punda, een drukke wijk van Willemstad. De kleinere zijn populaire vakantiesouvenirs. Inmiddels werken zo’n 70 vrouwen uit sociaal achtergestelde gezinnen in het atelier van de autochtone Berliner, die Serena’s figuren met de hand vormen en schilderen. Hun werk is een belangrijke bron van inkomsten voor hun gezin. Daarnaast is Serena ook betrokken bij liefdadigheidsveilingen, waarvan de opbrengst gaat naar initiatieven zoals ondersteuning van tienermoeders en kinderen in nood.<\/p>\n Bij toeval geslaagd.<\/strong> De schepping van de “Chichi” was nogal onbedoeld. Serena is een getrainde matrijzenmaker, werkte v\u00f3\u00f3r haar verhuizing als restaurateur in het Pergamonmuseum in Berlijn. Op Cura\u00e7ao gaf ze aanvankelijk kunstcursussen en cre\u00eberde ze een \u201cChichi\u201d als model. Ze herinnert zich met een glimlach: “Ik deed dat alleen omdat ik een stabiel figuur nodig had om gezien te worden.” Het raakte een snaar. Hulp voor zelfhulp.<\/strong> Al snel kon Serena de productie van haar “Chichi” niet bijhouden. Ze wendde zich tot de kerk voor hulp. “Ik wilde sociaal achtergestelde vrouwen een kans geven en ze mijn ‘Chichi’s’ laten schilderen”, herinnert ze zich. Het werkte niet meteen, maar Serena bleef zelfverzekerd. ‘Ik moest ze allemaal retoucheren. Maar het belangrijkste is om in mensen te geloven – dan zal het werken.” [\/et_pb_text][et_pb_post_nav in_same_term=”on” _builder_version=”3.0.87″ use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid” hide_prev=”off” hide_next=”off”]<\/p>\n \n <\/p>\n [\/et_pb_post_nav][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″ _builder_version=”3.25″ custom_padding=”|||” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_image src=”https:\/\/chichi-curacao.com\/wp-content\/uploads\/sites\/15\/2020\/09\/200910-Lisa-2.jpg” title_text=”200910 Lisa 2″ _builder_version=”4.5.7″ z_index_tablet=”500″ box_shadow_horizontal_tablet=”0px” box_shadow_vertical_tablet=”0px” box_shadow_blur_tablet=”40px” box_shadow_spread_tablet=”0px”][\/et_pb_image][et_pb_image src=”https:\/\/chichi-curacao.com\/wp-content\/uploads\/sites\/15\/2020\/09\/200910-Lisa-1.jpg” title_text=”200910 Lisa 1″ _builder_version=”4.5.7″ z_index_tablet=”500″ box_shadow_horizontal_tablet=”0px” box_shadow_vertical_tablet=”0px” box_shadow_blur_tablet=”40px” box_shadow_spread_tablet=”0px”][\/et_pb_image][et_pb_image src=”https:\/\/chichi-curacao.com\/wp-content\/uploads\/sites\/15\/2020\/09\/200910-Lisa-3.jpg” title_text=”200910 Lisa 3″ _builder_version=”4.5.7″ z_index_tablet=”500″ box_shadow_horizontal_tablet=”0px” box_shadow_vertical_tablet=”0px” box_shadow_blur_tablet=”40px” box_shadow_spread_tablet=”0px”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Leuk artikel over Serena in dit Duitse magazine. Originele tekst zowel in Duits als Nederlands.<\/p>\n","protected":false},"author":144,"featured_media":7736,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":" Das Erbe unserer Welt [Heritage of our World]. is in the special edition of the National Geographic magazine \u2013 in the German version -\u2018Das Erbe unserer Welt\u2019 [Heritage of our World]. An arts and cultural heritage magazine. \u2018Art of the Dutch Caribbean Islands\u2019. Serena chose a Shawawa-Chichi\u00ae to present her work on page 96. Check it out on the digital version.<\/p>
Vielleicht war es diese Farbe, die Serena Israel vor bald 20 Jahren dazu verleitete, dort nach einer Weltumsegelung Wurzeln zu schlagen. Vielleicht war es auch die bunte Vielfalt der 55 verschiedenen Kulturen und diversen Nationen, die auf der Insel zusammenleben.<\/p>\n
Die Figuren wurden sowohl f\u00fcr Einheimische als auch f\u00fcr Urlauber zu einem Symbol f\u00fcr die Insel. \u201eIch hatte kein Fantasieprodukt erschaffen\u201c, erkl\u00e4rt die K\u00fcnstlerin, \u201esondern einen wichtigen Teil der Insel-Kultur f\u00fcr mei e Kunst verwendet.\u201c In den Familien auf Cura\u00e7ao ist n\u00e4mlich die \u00e4lteste Schwester die \u201eChichi\u201c. Sie \u00fcbernimmt innerhalb ihrer Familie eine Art Mutterrolle und k\u00fcmmert sich liebevoll um ihre j\u00fcngeren Geschwister.<\/p>\n
Sie behielt recht. \u201eDie Muster sind bis auf ein paar Regeln komplett meinen Malerinnen \u00fcberlassen. Ich bin die Handwerkerin, K\u00fcnstler sind die anderen\u201c, sagt sie bescheiden. Mittlerweile ist nicht nur Serenas Kunst, sondern ach sie selbst tief auf der Insel verwurzelt. Zur\u00fcch nach Berlin? Kein Option: \u201eCura\u00e7ao is mein Zuhause\u201c, stellt sie klar.<\/p>\nNederlandse vertaling;<\/h1>\n
Ge\u00ebmigreerd<\/h1>\n
“Curacao is mijn thuis”<\/h2>\n
Misschien was het deze kleur die Serena Israel ertoe bracht om zich daar te vestigen na bijna 20 jaar geleden rond de wereld te hebben gevaren. Misschien was het ook de kleurrijke diversiteit van de 55 verschillende culturen en verschillende nationaliteiten die op het eiland samenleven.<\/p>\n
De figuren werden een symbool van het eiland voor zowel de lokale bevolking als vakantiegangers. “Ik heb geen fantasieproduct gemaakt”, legt de kunstenaar uit, “maar ik heb een belangrijk deel van de eilandcultuur gebruikt voor mijn kunst.” In de gezinnen op Cura\u00e7ao is de oudste zus de \u201cChichi\u201d. Ze krijgt een soort moederrol binnen haar gezin en zorgt liefdevol voor haar jongere broers en zussen.<\/p>\n
Ze had gelijk. \u201cOp een paar regels na, worden de patronen volledig aan mijn schilders overgelaten. Ik ben de ambachtsman, de anderen zijn kunstenaars\u201d, zegt ze bescheiden. Inmiddels is niet alleen Serena’s kunst, maar ook zijzelf diep geworteld op het eiland. Terug naar Berlijn? Geen optie: “Cura\u00e7ao is mijn thuis”, verduidelijkt ze.<\/p>\n